Jul i Sjøvegan (Kerst in Sjøvegan)

Afgelopen zaterdag waren we in het centrum van Sjøvegan bij het traditionele kerstboomfeest. De burgemeester hield een toespraak en ontstak de verlichting. Daarna dansten alle kinderen hand in hand rond de kerstboom. Het was heel "hyggelig".
In Noorwegen is het kerstfeest een grootse happening. Sinterklaas kennen ze hier helemaal niet, daarvoor is Spanje iets te ver weg, maar de kerstman woont natuurlijk vlakbij.

Peanøtt smør og sølvløk

Boodschappen doen hier in Sjøvegan is best grappig, want soms lijkt het wel alsof je op ontdekkingstocht bent. We hebben hier twee grote supermarkten, de Rema 1000 en de Coop Prix, en met uitzondering van sommige dingen vind je daar bijna alles. Maar dat is af en toe niet eenvoudig, omdat je bijvoorbeeld niet precies weet waar het staat of, nog veel belangrijker, hoe het heet.
Vandaag vond pappa iets wat hij en ook ik graag eten bij de winterse stampot: zilveruitjes of, in het Noors, sølvløk!
Hoog bovenin een schap met ingeblikte doperwten en potten met pastasauzen stonden een aantal potjes. We hebben ze gelijk allemaal gekocht! Misschien eten Noren dat ook graag hoor en staan deze potjes er altijd wel, maar wij hadden het idee een ware schat ontdekt te hebben...



Ik ben ook gek op pindakaas en toen we verhuisden hebben we een flinke voorraad meegenomen. Je weet immers maar nooit. Maar wat blijkt? Ook in Noorwegen eten ze dat graag. Hier noemen ze het peanøtt smørr en die heb je zelfs in de crunchy uitvoering, met stukjes noot, die ik zo lekker vind, mmmmmmmm!!
Hagelslag kun je hier trouwens ook krijgen, maar dan moet je niet bij de afdeling broodbeleg zijn. Hier wordt het namelijk vooral gebruikt om taart of cake te versieren. En ik gooi altijd zomaar een dikke laag op mijn brood!

Verse sneeuw in Sjøvegan

We zijn vanmiddag op stap geweest. Er ligt verse sneeuw en misschien zouden we bij Elvelund Camping deze zeehond kunnen spotten.
Maar helaas, hij was er blijkbaar alweer vandoor.
De foto's zijn trouwens omstreeks twee uur 's middags gemaakt, dus je kunt goed zien dat het hier dan al langzamerhand begint te schemeren. Op zich is dat best gezellig, maar het heeft ook een raar bijverschijnsel: we krijgen veel sneller trek in avondeten! We eten de laatste tijd dus ook iets vroeger dan we in Meppel gewend waren...

På fisketur i Håkavik

Half november en nog steeds geen winter hier in Troms. Gisteren was het een prachtige dag en hebben we een uitstapje gemaakt richting Håkavik, een klein dorpje aan het Salangenfjord achter de berg waar we vanuit ons huis op uitkijken.
Bij Håkavik hebben we nog eventjes gevist op pappa's favoriete kabeljauw-stek, maar ja hoor, wie ving opnieuw de allerdikste kabeljauw? Mamma! Hahaha!!

På tur med bil

We zijn nog steeds heel blij met onze nieuwe Noorse auto. We maken, zodra het mooi weer is, flink wat uitstapjes in de buurt, of zoals ze hier zeggen: vi gå på tur! De winter laat op zich wachten, maar de auto is er helemaal klaar voor. De zomerbanden hebben laatst al plaatsgemaakt voor "piggdek", ofwel spijkerbanden, en voorop zitten twee extra verstralers. Toen pappa ze een tijdje terug aanzette, leek het wel of we ineens in een voetbalstadion rondreden; wat een licht! Hahaha.

Winter in aantocht

Hallo allemaal!

Bijna een maand voorbij sinds de laatste update....
Er valt veel te vertellen.

Om te beginnen hebben we sinds een tijdje weer een auto. Dat is hier in Noorwegen toch wel handig, want de afstanden zijn veel groter dan we in Meppel gewend waren. We hebben er ook stoere spijkerbanden bij gekregen. Dat is ook wel nodig, want de winter is in aantocht en voor we het weten ligt alles onder een dikke laag sneeuw en ijs. Het eerste dat we met de auto gedaan hebben is flink gewinkeld. We hebben dikke winterpakken met snowboots gekocht. Laat die winter nu maar komen!
We hebben sinds een tijdje ook onze eigen internetaansluiting. Nu kunnen Douwe en ik weer lekker online games spelen, filmpjes kijken op YouTube en skypen met ons favoriete neefje baby Tim!

Op school gaat het goed. Het was in het begin toch wel moeilijk, want ik praat nog niet echt Noors, maar dat gaat nu wat beter. Pappa en mamma zeggen dat ik al in het plaatselijke dialect begin te praten, hahaha.

Sinds deze week ben ik lid van de Setermoen TaeKwon Do klubb! De eerste training in de Salangshallen in Sjøvegan was hartstikke cool. Ik vond judo in Meppel al leuk, maar Taekwondo lijkt me echt kicken. Toen ik in mijn judopak van Sonkei Budo uit Meppel kwam binnenlopen, trok ik trouwens veel bekijks. Iedereen wilde weten wat dat precies was. Op de website www.ntkd.no staat van alles over Taekwondo in Noorwegen.

Op het lijstje wilde beesten dat we gezien hebben, kunnen we een nieuwe aanwinst melden: vlakbij Brostadbotn, tegenover het eiland Dyroy, zagen we een zeeotter zwemmen! Toen we dichterbij kwamen, dook 'ie helaas onder en was weg.

En elanden? Tja... die hebben we nog steeds niet gezien. Waar blijven die rare beesten nou? Hahaha!!!

Sven, Loes, Rixt, Boris, Fabienne en alle anderen. Hartstikke leuk om jullie reacties te lezen. Vet cool dat jullie mijn blog in de gaten houden. Hebben jullie misschien ook websites? Dan kan ik ook eens bekijken hoe het met jullie in Meppel gaat.

Ha det bra!

Frambozen, bosbessen en paddestoelen

Het is alweer een tijdje geleden sinds mijn laatste update. We hebben namelijk nog steeds geen eigen internetaansluiting... Die konden we pas aanvragen nadat alle officiele dingen geregeld waren en dat duurde helaas erg lang.
Maar gelukkig is het hier de laatste tijd mooi weer geweest. op vrije dagen is bijna iedere Noor in zo'n geval op pad. Wij ook. We hebben laatst bijvoorbeeld een wandeling gemaakt langs de rivier in de bossen achter ons huis. Tijdens zulke wandelingen nemen we flink wat mee. Eten en drinken natuurlijk, maar bijvoorbeeld ook een verrekijker, de fotocamera en... emmertjes! De bossen staan hier nu namelijk vol met allerlei lekkere bessen. De blauwe bosbessen (Blabaer) zijn onze favoriet. Daar hebben we er al flink wat van geplukt en mamma heeft daar gelijk lekkere jam van gemaakt. En die jam hebben we ook al eens geprobeerd in combinatie met... pannekoeken! Mmmmmmm...





Ook loop je bijna overal in het bos regelmatig langs enorme velden met wilde frambozen, op sommige plekken vind je aalbessen en als je goed zoekt ontdek je op afgelegen plekjes wilde aardbeitjes. Die zijn niet zo groot, maar lekker!!!
In het bos zie je ook massa's grote paddestoelen staan, maar omdat we nog niet precies weten welke eetbaar zijn en welke juist niet, laten we die voorlopig maar staan.






Langs de rivier zagen we laatst ook heel veel elandenkeutels liggen. Een Noorse kennis vertelde mij dat de elanden zo langzamerhand tevoorschijn komen. Nu de zomer voorbij is en de winter in aantocht, komen ze uit de bergen naar beneden. We hebben hier in Salangen nog geen elanden gezien, maar dat zal binnenkort dus waarschijnlijk wel gebeuren.
Meester Stole liet in de klas foto's zien die hij in de omgeving van zijn huis had gemaakt met een in het bos geplaatste camera die automatisch foto's maakt als er iets in de buurt beweegt. Er waren twee verschillende elandenfamilies op te zien. De oudere elanden zijn enorm groot!

Weten jullie wat ook opvalt hier in de bossen? Dat er zo onzettend veel grote mierenhopen zijn. Toen we laatst de route naar Baklia liepen, ongeveer 5 kilometer door het bos zuidelijk van Sjovegan, telden we maar liefst 40 stuks!



Op de brug over de rivier de Salangselva hebben we laatst ook nog even gekeken naar de vliegvissers. Het vliegvissen is hier populair, maar ook streng geregeld. Er mogen maar een klein aantal vissers gelijktijdig vissen en bovendien alleen op forel. Bovenop de brug stonden vissers heftig te gebaren en te praten. Vanaf de brug zag je in de rivier namelijk hele dikke zalmen zwemmen! Als je die vangt, moeten ze teruggezet worden. Maar... zalmen die ontsnapt zijn uit de plaatselijke zalmkwekerij mag je wel meenemen. De vissers op de brug probeerden blijkbaar te achterhalen wat ze zagen zwemmen: wilde of gekweekte zalm. Even later zagen we een visser weglopen met een zalm die net zo groot was als Douwe!